Historia dos Celtas (V)
A liberdade individual era un trazo predominante, o que quere dicir que case non existía a escravitude.
O xefe dunha tribo tiña que mostrarse digno de guiar ao seu pobo e non había unha dinastía fixa.
Os nosos inimigos chamábannos aos celtas os "fillos dos ventos".
Dise que Rudra, o vento da tempestade, era o noso pai, porque se arriscaba na loita case voando nos seus cabalos salvaxes.
Dise que preferiamos a morte á derrota.
En Galicia había moito comercio.
Os fenicios, os cartagineses e os romanos levábannos o ouro aos celtas.
Non se sabe o cambio, porque os celtas podiamos moi ben construír as nosas propias armas e tiñamos bo gusto para as belas artes.
Probablemente, os celtas galegos chegamos dos Pirineos, fuxindo doutro pobo celta.
Atopamos en Galicia a nosa Galia pequena, como di o nome: o nome de Galicia é romano, pero os romanos traduciron o nome que os celtas deramos ao noso país.
Na música popular da Galicia de hoxe temos melodías antigas.
A proba atopámola na música popular de Bretaña (Francia), onde hai melodías similares ou case iguais ás galegas, malia que se desenvolveron independientemente en Galicia e na Bretaña ata hoxe.
O xefe dunha tribo tiña que mostrarse digno de guiar ao seu pobo e non había unha dinastía fixa.
Os nosos inimigos chamábannos aos celtas os "fillos dos ventos".
Dise que Rudra, o vento da tempestade, era o noso pai, porque se arriscaba na loita case voando nos seus cabalos salvaxes.
Dise que preferiamos a morte á derrota.
En Galicia había moito comercio.
Os fenicios, os cartagineses e os romanos levábannos o ouro aos celtas.
Non se sabe o cambio, porque os celtas podiamos moi ben construír as nosas propias armas e tiñamos bo gusto para as belas artes.
Probablemente, os celtas galegos chegamos dos Pirineos, fuxindo doutro pobo celta.
Atopamos en Galicia a nosa Galia pequena, como di o nome: o nome de Galicia é romano, pero os romanos traduciron o nome que os celtas deramos ao noso país.
Na música popular da Galicia de hoxe temos melodías antigas.
A proba atopámola na música popular de Bretaña (Francia), onde hai melodías similares ou case iguais ás galegas, malia que se desenvolveron independientemente en Galicia e na Bretaña ata hoxe.
Comentarios (0) - Referencias (0)
