Historia dos Celtas (II)

Desenvolvemos as denominadas culturas de Hallstatt e A Tène.
A primeira manifestouse no primeiro período da Idade do Ferro.
Tomou o nome dunha localidade da Alta Austria.
Orixinouse a partir da Idade do Bronce, onde o ferro substitúo ao outro material na fabricación de elementos como espadas, puntas de lanzas, hachas, agullas, recipentes, coitelos e puñais.
A Tène é a cultura celta da segunda Idade do Ferro estructurada en tres ou catro períodos.
Desenvolveuse entre a Hallstatt e a conquista romana (450 a 50 a.C.).
Aqueles que compartimos esta civilización destacámonos pola elaboración de elementos como grandes espadas, escudos alargados, grandes febillas, fíbulas, construïamos as nosas fortificacións nos cumes e acuñamos a nosa propia moeda.
Unha característica que facilitou o noso dominio pero que, á vez, permitiu a continuidade da nosa cultura, foi a ausencia dun verdadeiro estado celta por mor da primacía das estruturas tribales e familiares.
Esta división facíanos militarmente débiles ante invasores ben organizados, por exemplo os romanos (aos que con todo levoulles anos conquistarnos ), paradóxicamente sucedía o contrario cos costumes e os valores, protexidos de influencias externas polos fortes vínculos parentais, onde o clan estaba por encima de toda organización estatal, e unificaba e acubillaba aos seus membros.
A primeira manifestouse no primeiro período da Idade do Ferro.
Tomou o nome dunha localidade da Alta Austria.
Orixinouse a partir da Idade do Bronce, onde o ferro substitúo ao outro material na fabricación de elementos como espadas, puntas de lanzas, hachas, agullas, recipentes, coitelos e puñais.
A Tène é a cultura celta da segunda Idade do Ferro estructurada en tres ou catro períodos.
Desenvolveuse entre a Hallstatt e a conquista romana (450 a 50 a.C.).
Aqueles que compartimos esta civilización destacámonos pola elaboración de elementos como grandes espadas, escudos alargados, grandes febillas, fíbulas, construïamos as nosas fortificacións nos cumes e acuñamos a nosa propia moeda.
Unha característica que facilitou o noso dominio pero que, á vez, permitiu a continuidade da nosa cultura, foi a ausencia dun verdadeiro estado celta por mor da primacía das estruturas tribales e familiares.
Esta división facíanos militarmente débiles ante invasores ben organizados, por exemplo os romanos (aos que con todo levoulles anos conquistarnos ), paradóxicamente sucedía o contrario cos costumes e os valores, protexidos de influencias externas polos fortes vínculos parentais, onde o clan estaba por encima de toda organización estatal, e unificaba e acubillaba aos seus membros.
Comentarios (0) - Referencias (0)


